Kısa Kısa

ÖRTMEZ GÜZELLİĞİNİ GECE

DİLİNDE zikri bu olmuştu. Birkaç cümlede bir tekrarlıyordu. Örtmez güzelliğini gece. Gece örterdi oysa. Saklardı. Gözlerden uzak tutardı çoğu şeyi. Aklıma bir soru takıldı. Dilinde bu cümle bu kadar güçlü dile geliyorsa gönlü nasıldı acaba? Gece kimi güzellikleri örterdi. Eksikleri, kusurları örttüğü gibi. Peki, gönül güzelliğini ne örtebilirdi ki? Gece buna muktedir miydi? Cevabı yine …

AL ZEHİRİMİ

ÖYLE derdi. Ne zaman bunalsa, başı derde girse, işten güçten yorgun düşse soluğu bizde alırdı. Gelir annemin yanına oturur “Ahretlik ben geldim. Kurban olayım al zehrimi” derdi. Bir süre oradan buradan sohbet ederlerdi. Sonra “Oh rahatladım, var olasın ahretlik” der giderdi geldiği hızla. Küçük aklımla anlamazdım. Onu kim zehirliyordu, annem ne yapıyordu komşu teyzenin zehrini …