GÜL

SEN gülünce her şey gülüverir sevdiğim.

Mevsimler değişir. Yerlerini sana terk ediverirler.

Sen gül onun için.

Gül ki, güller açıversin.

Senin gülmen gül mevsimidir bana, bilirim.

Ve bilirsin, işte onun için hep gülmeni isterim.

Gül mevsimi solmasın dilerim.

Soldu mu gül yüzün gülücükler eksilip çehrende, ben sonbahar olurum.

Kış hatta…

Üşüten soğuklar gelir üstüme.

Aklıma, yüreğime.

Çok üşürüm ben, sen gülmediğinde.

Geçmesin gül mevsimi, sen hep gül.

Sen gülünce her şey gülüverir sevdiğim.

Gülüver ki, hep taze olsun güller.

Ve ben sana yüzünde açan güllerle yarışamasa da topladığım gülleri vereyim.

Güle gül yakışır değil mi?

Ve gülmek!

13.02.2018

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Related Post

  • Teber ve Muteber

    UĞUR CANBOLAT HIRPANİ kıyafetler içindeydi. Uzaktan bakıldığında korkutucu olduğunu bile söyleyebilirim ancak mesafe azalıp yüz hatlarını gördüğünüzde, konuşmasına mülaki olduğunuzda…

    Read More

  • İNKÂRDAKİ İKRAR

    UĞUR CANBOLAT AHLÂK-I HASENE erleri, kalplerindeki tasdiki dilleriyle de güçlü bir şekilde ikrar edenlerin arasından çıkarlar. İlahi vahyin sunduklarını kalpleriyle…

    Read More

  • İnsan Neden Kaybedince Anlar

    Anlamak ve kavramak hayatımızın ana itici güçlerinden iki kavram. Yokluğu ciddi yoksunluklara gebe. Ancak anlamak ve kavramanın gerekleri de var.…

    Read More