KÜSMÜŞ BALGÖNÜL

ÖYLEDİR insan…

Sever, sevilir, küser…

Gönül sazının naz perdesinde durur, dinlenir azıcık…

Görmek ister, bilmek ister, duymak ister.

Neyi mi?

Herşeyi bilmek ister.

Baştan yazmak ister. Yeniden yazılmak ister sevdiği tarafından…

Harf harf dokunulmak, ilmek ilmek dokunmak ister.

En güzel aşk nakışının ortaya çıkmasını ister.

Bal gönlünün peteklerinin yeniden ballar balı ile dolmasını ister.

Bu küsmeler, küsmek değil…

Bilir ki; Küsmek sevgiye dahil!

Küs sevgili!

Küs ki; ardından sarılmanın bayramı gelsin.

Yoksa bayram bayram mı olur ki!..

 

16.05.2017

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir